نان را از هر طرف که بنویسی نان است

✍️حسین سبزه صادقی

از روزی که بشر به کشف سبز شدن هسته ی میوه ها و دانه های گیاهان پی برد و در ادامه با اهلی کردن گیاهان پا به عصر کشاورزی گذاشت ، نان جزئی جدایی ناپذیر از قوتش شد چه آنجا که قرص جوینش خوراک فقرا بود و گندمش را اغنیا بر سفره می نهادند و چه اکنون که نان جوین قوت رژیمی مرفهین شده و گندم یارانه ای به رفع جوع فرودستان همت می گمارد تا زنده مانی کنند چرا که در زبان شیرین پارسی نان را از هر طرف که بنویسی نان است و درد را هم از هر طرف بنویسی درد است ؛
باری از مطلب دور نشویم به جشنواره ملی نان رفته بودم به جنگل قائم کرمان و سایت تله کابینش که چند روزی میزبان نمایندگانی از اقوام مختلف ایرانی بود برای برگزاری این جشنواره؛
شهرداری کرمان چند سالی می شود که این برنامه فرهنگی، گردشگری را تدارک می بیند و از حق نگذریم به بهترین شکل ممکن سامان می بخشد

غرفه دارانی با انواع نان های ایرانی که به همراه خود خرده فرهنگ هایشان را نیز می آورند .
جشنواره که جلوگاه پوشاک ، خوراک و موسیقی ، زبان ها و گویش های غنی اقوام ایرانی ست .

شب آخر جشنواره برای بازدید به جنگل قائم رفته بودم ، مراسم اختتامیه در حال برگزاری بود مکثی سی چهل دقیقه ای داشتم و به تماشای موسیقی و رقص بلوچی نشستم که بسیار لذت آفرین بود .
نوبت به معرفی برگزیدگان جشنواره رسید، حدود ده دوازده نفر از سراسر کشور به عنوان برگزیده اعلام شدند که در بین آنها نام جناب رحیم شیخ پور مدیر آموزشگاه ماندگار که هم برگزیده مردمی بود و هم برگزیده هیات داوران بیشتر از سایرین جلوه می کرد .
شیخ پور را در کرمان بسیارانی می شناسند کسی که با آموزشگاهش سالهاست در کرمان خدمات زیادی در جهت بالابردن کیفیت فرهنگ تغذیه جامعه انجام می دهد و این آموزش را در شبکه های تلویزیونی و رسانه ها نیز شاهدیم
صادقانه بگویم از این انتخاب بسیار خوشحال شدم چرا که سالهاست شاهد خودشکوفایی و خودساختگی این مرد شریف و پر تلاشم و در ذهنم مصداق بیرونی این بیت سعدی بزرگ است که ” هر که نان از عمل خویش خورد ، منت حاتم تایی نبرد.”

به ایشان و همکارانشان تبریک می گوییم و به شهرداری کرمان نیز خداقوت و دستمریزاد.
تا باد چنین بادا ، خوشا لحظه های خوش زیستن وقتی که آدمی به تماشای دنیا آمده نه تصاحبش.