شب شعر یادمان زندهیاد محمود صداقت، معلم فرهیخته و همسر بانوی شعر کرمان برگزار شد
شب شعر یادبود زندهیاد محمود صداقت، معلمی فرهیخته و همسر بانوی شعر کرمان، بانو پری گنجعلیخانی، با حضور جمعی از شاعران، فرهنگیان و علاقهمندان به شعر و ادب در کرمان برگزار شد.
پایگاه خبری تحلیلی لوار/ این مراسم با همت انجمن ادبی دل عالم، انجمن ترانه کرمان، کانون شاعران آیینی استان کرمان و با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان برگزار شد. شبی پراحساس و صمیمی که در آن، از انسانیتی آرام و بیادعا یاد شد؛ مردی که زندگیاش با احترام، همراهی و آرامش در کنار همسر شاعرش معنا یافته بود.
در این آیین، سید علی منصوریان، دبیر انجمن ادبی دل عالم، در سخنانی گفت: «زندهیاد محمود صداقت، معلمی فرهیخته و انسانی آرام بود که در تمام سالهای زندگی مشترک با بانوی شعر کرمان، حضوری دلگرمکننده و حمایتگر داشت. بانو پری گنجعلیخانی خود از چهرههای درخشان شعر معاصر کرمان و معلمی اثرگذار در حوزه فرهنگ هستند، و این همراهی، جلوهای از تعادل و عشق فرهنگی بود.»
محمدعلی عربنژاد، رئیس کانون شاعران آیینی استان کرمان، بخش عمدهای از سخنانش را به تجلیل از بانو پری گنجعلیخانی اختصاص داد و گفت: «اگر امروز از زندهیاد صداقت سخن میگوییم، بخشی از این بزرگداشت، ارج نهادن به مسیری است که در کنار بانو پری گنجعلیخانی پیموده شد؛ شاعری فرهیخته، آموزگاری دلسوز، و بانویی که سالهاست سنگصبور و راهبلد نسلهای مختلف اهل شعر در کرمان بودهاند.»
او افزود: «خانم گنجعلیخانی با شعرشان، با تدریسشان و با اخلاقشان، همیشه در صحنهی فرهنگ این استان حضوری مؤثر داشتهاند. آرامش شخصیتی مثل آقای صداقت در کنار چنین بانویی، همزیستی زیبا و قابلتأملی بود. آقای صداقت نهفقط همسر، که همنشینی شریف و وفادار برای بانویی بزرگ بود که همچنان با وقار و پشتکار، به راه فرهنگی خود ادامه میدهد.»
عبدالرحیم عبدالکریمی، دبیر انجمن ترانه کرمان نیز گفت: «زندهیاد صداقت با منش آرام و نگاه انسانیاش، از جمله افرادی بود که بدون هیاهو، در زندگی اطرافیانش تأثیر گذاشت. همراهیاش با خانم گنجعلیخانی، که خود از شاعران شاخص و معلمان ارزشمند استاناند، تصویری روشن از همدلی و احترام در زندگی فرهنگی است.»
در ادامه مراسم، تعدادی از شاعران کرمانی با خوانش اشعار خود، فضای مجلس را با شور و احساس درآمیختند. شعرهایی که رنگ احترام، خاطره، عشق و همراهی داشت و فضای انسانی این شب را پررنگتر کرد.
این شب شعر، در واقع تکریم دو چهره بود؛ یکی معلمی آرام و شریف که از میان ما رفته، و دیگری بانویی که سالهاست چراغ شعر و آموزش را در کرمان روشن نگه داشته است.
