آوازِ خاک و خون؛ پژواک همدلی شاعران ۱۲ کشور برای میناب و ایرانِ استوار، منتشر شد

پایگاه خبری تحلیلی لوار/ “آوازِ خاک و خون” کوششی است برای آن‌که رنج، در سکوت فراموش نشود؛ برای آن‌که نام‌ها در هیاهوی زمان گم نگردند؛ و برای آن‌که فرهنگ، وظیفه خویش را در برابر انسان ادا کند. این کتاب می‌کوشد نشان دهد که حتی در دلِ خاک و خون نیز می‌توان آوازی شنید؛ آوازی که از مرثیه آغاز می‌شود، اما به امید ختم می‌گردد.

این اثر با طراحی جلد عبدالله نیازی، در ۱۴۰ صفحه و قطع رقعی، پس از طی مراحل قانونی و دریافت شابک بین‌المللی، رده‌بندی کنگره، رده‌بندی دیویی و شماره کتاب‌شناسی ملی، از سوی واحد انتشاراتی سبزمنش و انتشارات زهره‌علوی در تهران چاپ و منتشر شده است.

این کتاب، مشتمل بر ۶۶ عنوان شعر، اعلامیه و گزارشی از رویداد بزرگِ «ایران؛ نمادِ پایداری و شکوه» (طنینِ شاعرانِ جهان در هم‌نوایی با ایرانِ سرافراز) است. این اثر، تنها مجموعه‌ای از شعر، نثر و بیانیه نیست؛ بلکه روایتِ هم‌نفسیِ دل‌هایی است که در سوگ، به هم رسیده‌اند. در این صفحات، اگرچه مرثیه حضور دارد، اما نومیدی راه ندارد؛ اشک جاری است، اما در پسِ آن، روشناییِ باور به تداومِ زندگی و کرامتِ انسانی، موج می‌زند.»

مؤلف، این اثر را به خانواده‌هایی که در سوگ عزیزان خویش، شکوه شکیبایی را معنا کردند و قامت‌شان در میان رنج‌ها خم نشد؛ به ایرانیانِ استوار که امید را در دشوارترین فصل‌های تاریخ کاشتند و ثمره آن را به آینده سپردند؛ به سبزمنشیانِ دردمند و پایبند به ارزش‌های انسانی که با همراهی، همدلی و شعر خویش، این یادنامه را رنگین و معناگر ساخته‌اند؛ و به همه آنان که در هر گوشه جهان، درفش سبز ایستادگی، انسانیت و دفاع از کرامت آدمی را برافراشته و در برابر هرگونه تجاوز، کودک‌کشی، ستم، خشونت و بی‌رحمی نسبت به بی‌گناهان ایستاده‌اند، تقدیم کرده است.

دکتر شریفی در بخشی از مقدمه مفصل کتاب می‌نویسد:

“… بنیاد جهانی سخن‌گستران سبزمنش بر این باور است که ادب، صرفاً آفرینش زیبایی نیست؛ بلکه نگهبانی از معناست. این دفتر نیز تلاشی است در همین مسیر؛ پاسداشت یاد شهیدان میناب و ایرانِ استوار و ثبت لحظه‌ای از همبستگی فرهنگی در برابر رنج.

ما در سبزمنش همواره کوشیده‌ایم فراتر از مرزها و به دور از هیاهوهای سیاسی، در کنار ارزش‌های انسانی و فرهنگی بایستیم. در ادامه همین رویکرد انسانی و فرهنگی، تخریب و آسیب‌رسانی به میراث‌های ارزشمند فرهنگی ایران را محکوم کرده و آن را اقدامی شرم‌آور و مغایر با اصول انسانی و تمدنی دانسته‌ایم و در کنار ایرانِ زخمی اما استوار ایستاده‌ایم.

ما باور داریم که فرهنگ، همدلی و شعر، می‌توانند صدایی روشن در برابر خاموشی و فراموشی باشند.

این کتاب، ادای احترام کوچکی است به ایران؛ سرزمینی که در طول تاریخ بارها زخمی شده، اما همواره در شعر، فرهنگ و حافظه انسانی، سربلند و زنده مانده است…”

در بخش دیگری از مقدمه آمده است:

“بنیاد جهانی سخن‌گستران سبزمنش، پس از واقعه دلخراش و تکان‌دهنده مدرسه شجره میناب، با ایمان راسخ به رسالت انسانی ادبیات، فراخوانی منتشر کرد؛ فراخوانی نه برای شعار، بلکه برای همدلی؛ دعوتی به سوی واژه‌هایی که بتوانند اندوه را به یاد، و یاد را به معنا بدل کنند.

پاسخ به این دعوت، شگفت‌انگیز بود. از دور و نزدیک، از سرزمین‌هایی با زبان‌ها و لهجه‌های گوناگون، صداهایی برخاست که همگی در یک نقطه به هم رسیدند: حرمت انسان.

شاعران و نویسندگان سبزمنش از افغانستان، ایران، تاجیکستان، ازبکستان، هند، الجزایر، عراق، لهستان، آلمان، کانادا، آمریکا و دیگر کشورها، هر یک با جهان درونی خویش، اما با قلبی هم‌آهنگ، قلم برداشتند و با مرثیه و امید، به این واقعه دلخراش پرداختند…”

دکتر شریفی در ادامه مقدمه می‌افزاید:

“این دفتر، آوازی است از دل خاک؛ آوازی که از خونِ فداکاری جان گرفته و در افق امید، همچنان طنین‌انداز است.

اینک، با افتخار و برای پاسداشت تعهدی که به ایران بزرگ تاریخی و اهالی قلم این سرزمین داریم، مجموعه‌ای را پیشکش می‌کنیم که هر واژه آن، پژواکِ «آوازِ خاک و خون» است. این دفتر، تنها مرثیه‌ای بر زخم‌های دیرین نیست؛ بلکه نویدبخش «امید سبز» است که در دل سوگ ریشه می‌دواند و از خاکِ خونین ایران، عطر رویش و پایداری برمی‌خیزد.

هر شعر، هر قطعه، هر نوشتار و هر واژه‌ای که در این مجموعه جای گرفته، نثار روح بلند شهیدان میناب و تقدیم به ایرانِ استوار است؛ سرزمینی که به قامت تاریخ، سربلند و پایدار ایستاده است.

ما بر این باوریم که «مرثیه و امیدِ سبزمنشیان»، در کنار یکدیگر، تصویری کامل از اندیشه و احساس این بنیاد را به نمایش می‌گذارند؛

بنیاد جهانی سبزمنش: جایی که هم اشک بر مظلومیت جاری است و هم از باران امید، جویبار زندگی، پایداری و کرامت انسانی می‌جوشد.”

گفتنی است؛ مؤلف کتاب(دکتر بسم‌الله شریفی) در کنفرانس‌های بزرگ ملی و بین‌المللی حضور فعال داشته و افزون بر دریافت چهار عنوان دکتری افتخاری، اکنون در مرحله پایانی اخذ دو مدرک دکتری تخصصی از دانشگاه‌های ایران و تاجیکستان قرار دارد و از زندگی‌نامه و فعالیت‌های او در کنار پایان‌نامه‌های دانشجویی؛ نویسنده‌های (مصری، افغانستانی، ایرانی و اوزبیکستانی) چهار‌ عنوان کتاب تدوین و منتشر نموده اند.

تألیف و نشر ۳۲ عنوان کتاب، دریافت نشان بین المللی “فدایی علم” از کشور اوزبیکستان، دریافتِ تندیس ابوعبدالله رودکی(پدر شعر فارسی)، نشانِ فردوسی، نشان و لوح کوروش کبیر، کسب مقام معنوی(سفیر بین‌المللی انجمن ادبی ایران”قدیمی‌ترین انجمن ایران-۱۲۸۷”)، دریافت لقب‌های(پرچمدار شعر و همگرایی فرهنگی)، (سفیر همدلی و همگرایی فارسی زبانان جهان)، “بنیان‌گذار گفتمان همگرایی فرهنگ فرامرزی” از سوی دانشگاه بین‌المللی هلال کشور گرجستان، عضویتِ مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی و عضویت در مجمع دانشمندان و متخصصان افغانستان در اسپانیا از افتخاراتی‌است که نصیب ایشان شده است.