توسط: لوار ما
تاریخ: دی 4, 1404 زمان انتشار: ۱۰:۵۷ ق٫ظ کد خبر: 22514

پاسداشت استاد باستانی پاریزی یادآور مسئولیت فرهنگی است

پایگاه خبری تحلیلی لوار/ حسین اسحاقی امروز پنجشنبه چهارم دی‌ماه در آیین افتتاحیه همایش بین‌المللی “شهرنامه‌نویسی در تاریخ ایران” همراه با آیین پاسداشت صدمین زادروز زنده‌یاد استاد باستانی پاریزی، در تالار وحدت دانشگاه شهید باهنر کرمان، از این مسئولیت به عنوان حفظ نسبت درست با تاریخ، روایت و زبان فارسی نام برد.

وی ادامه داد: استاد باستانی پاریزی، مورخ مردم بود؛ مورخ جزئیات فراموش شده، روایت‌های به حاشیه رانده شده و صداهایی که معمولا در تاريخ رسمی شنیده نمی‌شوند.

 

دبیر شورای فرهنگ عمومی استان کرمان گفت: او تاریخ را نه برای تکرار و ثبت محفوظات، بلکه برای خواندن، فهمیدن و اندیشیدن می‌نوشت و همین ویژگی است که آثارش را زنده نگه داشته و آن‌ها را از زمانه خود فراتر برده است.

 

وی تصریح کرد: باستانی پاریزی صرفا تاریخ نگار نبود؛ او نویسنده‌ای فرهنگی بود که زبان فارسی را جدی می‌گرفت، به روایت وفادار بود و می‌دانست که اگر تاریخ درست روایت نشود، یا به تحریف دچار می‌شود، یا به فراموشی سپرده خواهد شد.

 

وی افزود: این نگاه دقیقا همان چیزی است که امروز فرهنگ ما بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد. در زمانه‌ای که تولید محتوا فراوان شده اما معنا گاهی کم عمق و شتاب زده است، بازگشت به روش و منش استاد باستانی پاریزی یک ضرورت فرهنگی است.

 

اسحاقی گفت: این استاد فرزانه نشان داد که می‌توان عالمانه نوشت، بدون تکلف؛ انتقادی بود، بدون هیاهو و سطحی شدن، مردمی نوشت و این‌ها نه فقط ویژگی‌های یک مورخ، بلکه مولفه‌های فرهنگ ماندگارند.

 

وی ادامه داد: از این منظر، پاسداشت باستانی پاریزی نباید در حد بزرگداشت و نام گذاری متوقف بماند. وظیفه نهادهای فرهنگی این است که مفاخر را وارد چرخه زنده فرهنگ؛ در آموزش، نشر، رویدادهای فکری و در برنامه ریزی فرهنگی بلندمدت، کنند.

 

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان گفت: پاسداشت مفاخری چون استاد باستانی پاریزی باید به تولید فکر، گفت و گو، بازخوانی آثار و الهام بخشی برای نسل جدید منجر شود؛ نسلی که با تاریخ نه به عنوان گذشته‌ای دور، بلکه به عنوان دانش زنده و راهنما مواجه می‌شود.

 

وی یادآور شد: کرمان خاستگاه استاد باستانی پاریزی، یکی از مهمترین روایت گران تاریخ ایران را به فرهنگ این سرزمین معرفی کرده است. این فقط یک امتیاز نیست؛ یک مسئولیت بزرگ است. مسئولیتی برای مراقبت از میراث فکری و برای تربیت نسل‌هایی که این مسیر اندیشه ورزانه و ایران دوستانه را ادامه دهند.

 

اسحاقی ابراز امیدواری کرد: پاسداشت صدمین سال تولد این استاد فرهیخته، نه پایان یک یادبود، بلکه آغاز گفت و گویی تازه با تاریخ، زبان و فرهنگ ایران باشد.

 

وی همچنین در این آیین از همه ایده‌پردازان، دست‌اندرکاران و برگزارکنندگان این همایش و آیین پاسداشت به‌ویژه دانشگاه تهران، دانشگاه شهید باهنر کرمان، استانداری کرمان، شهرداری کرمان، دستگاه‌های فرهنگی، اساتید دانشگاه، نویسندگان و خانواده زنده‌یاد باستانی پاریزی تشکر کرد.

 

دبیر آیین پاسداشت صدمین زادروز زنده‌یاد استاد محمدابراهیم باستانی پاریزی هم با خیرمقدم به اساتید دانشگاه تهران و سایر دانشگاه‌های کشور، خانواده استاد باستانی پاریزی و مسئولان حاضر در این مراسم گفت: برای بهره‌مندی بیشتر از حضور اساتید و مهمانان، برنامه به دو بخش تقسیم شد که بخش اول به عنوان علمی و دانشگاهی در قالب همایش بین‌المللی شهرنامه‌نویسی در تاریخ ایران به اهتمام گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران دو روز قبل در تهران آغاز شد و امروز در دانشگاه شهید باهنر کرمان ادامه می‌یابد.

 

مجتبی احمدی افزود: بعد از این افتتاحیه رسمی، با مدیریت دکتر جمشید روستا عضو هیات علمی دانشگاه شهید باهنر، نشست‌های علمی برگزار می‌شود و از ساعت ۱۸ امروز در تالار فرهنگ و هنر، آیین پاسداشت صدمین زاد‌روز زنده‌یاد استاد محمدابراهیم باستانی پاریزی شامل چند گفت‌وگو و برنامه‌های فرهنگی هنری برگزار خواهد شد.

 

این‌ مراسم در تالار وحدت دانشگاه شهید باهنر کرمان با حضور رئیس دانشگاه، شهردار کرمان، جمعی از مدیران، اساتید دانشگاه، دانشجویان، نویسندگان و شاعران برگزار شد.

 

دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی، سوم دی‌ماه ۱۳۰۴ در پاریز از توابع شهرستان سیرجان استان کرمان متولد شد و دارای دکترای تاریخ از دانشگاه تهران، عضو هیات علمی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، تاریخ نگار، ادیب توانمند، پژوهشگر، شاعر و موسیقی پژوه بود.

 

او چهره‌ای پرآوازه و نام‌آشنا در عرصه تاریخ‌نگاری محسوب می‌شود؛ مورخی که با توانایی ادبی ممتاز خود مطالب تاریخ را با ظرافت و ماهرانه در کنار هم و در پیوند با یکدیگر قرار داد تا تاریخ از حالت خشک و غیرجذاب دربیاید و به میان مردم برود.